|
Feiten over de euro, gebeurtenissen die werkelijk hebben plaatsgevonden en fictie zijn vernuftig met elkaar verweven in een avontuurlijk verhaal waarin Oscar en Stephanie de geldscheppers uiteindelijk te slim af zijn. In de aanloop naar de euro was het scenario van Het Mercator Complot uiterst realistisch en bedenkelijk.
Bij de feestelijke invoering van de eurobiljetten, op 1 januari 2002, duiken er bij de Amsterdamse Mercator Bank plotseling vervalsingen op. Infiltreert de Russische Maffia in het Europese bankwezen of is er sprake van een wraakactie van de grote banken tegen het succes van de kleine Mercator Bank? Oscar Straver en Stephanie Horlick gaan op onderzoek. Ze stuiten op zwart geld dat in 2002 omgewisseld moet worden in euro's. De draaischijf van de witwasactiviteiten is het amusementspark Euroville in Luxemburg. Wat heeft dit netwerk te maken met de vervalste eurobiljetten?
Balans | 2000 | paperback | isbn 9789050185127 | € 0.00
Fragment
De dag was kort geweest en het beloofde een lange nacht te worden. Met een gevoel van opluchting sloeg Oscar Straver het laatste kalenderblad om en terwijl hij een moment naar het nieuwe jaartal keek, stelde hij vast dat er een mooi, robuust getal verscheen. Na maanden onder hoogspanning te hebben gewerkt, verheugde hij zich op rustiger tijden. Hij zette zijn computer uit, pakte zijn spullen bij elkaar en riep, meer in het algemeen dan naar iemand in het bijzonder: ,,We stoppen ermee voor dit jaar. Ik zie jullie beneden!’’. Even later zweefde hij omlaag door de transparante liftschacht die tegen de wand van het kantoorgebouw was aangeplakt. Hij zag dat het buiten al donker was.
Binnen heerste een feestelijke sfeer. Vanaf de bovenste verdieping van het atrium hingen lange linten naar beneden. Goudgele, kerstrode en hemelsblauwe slingers die glanzend en golvend omlaag vielen tot vlak boven de marmeren vloer van de grote hal. In de hoek schuin tegenover de lift waar Oscar uitstapte, stond een kerstboom waarvan de top reikte tot de balustrade van de derde verdieping. De boom was versierd met electrische lichtjes en overdekt met een dunne laag weelderig engelenhaar. Door het synthetische haar verspreidden de kaarsjes een schitterende, stervormige straling.
De hal was gevuld met de personeelsleden van de Mercator Bank. Financiële experts, bankiers, handelaren uit de dealing room, computer-specialisten, boekhouders, kassiers, baliemedewerkers en secretaresses. Onopvallend mengde Oscar zich onder hun gezelschap.
De medewerkers oogden jong en waren goed gekleed. Ontspannen stonden ze met elkaar te praten, losjes met een hand in een zak, of met de armen gekruist voor de borst. Luidruchtig vertelden ze elkaar over de fun-mails met kerstliedjes die ze hadden verstuurd en over de electronische grapjes die ze als cadeaus hadden gekregen. Of ze leverden commentaar op het kerstpakket waarvan de inhoud, zoals elk jaar, vreselijk banaal was geweest.
Het wachten was op Olivier van Saxenburgh, de voorzitter van de raad van bestuur van de Mercator Bank. Over enkele minuten zou hij het personeel toespreken over de resultaten van de bank in het afgelopen jaar en de perspectieven voor het nieuwe jaar.
|
